receitas, artigos, sabías que? trucos, +cociñas, cociñando palabras, de cine, de literatura

xoves, 7 de xuño de 2018

MILFOLLAS DE MERENGUE E CREMA PASTELEIRA

E rematamos o curso.
E finalizamos a maxia dos fogóns.
E deixamos poso nas mans e nas cabezas.
E quedamos con ganas de máis.
E prometemos volver o curso próximo.

Quixemos deixar un doce, un moi doce sabor de boca nesta derradeira receita curricular,...pero cruzáronse os designios, misturáronse os imprevistos, asaltáronnos as leis non escritas e...queimóusenos a masa follada nun despiste non programado, nun pequeno accidente cunha bandexa quente colocada dun xeito provocativo, para logo quedar todo nun susto. Unha queimadura que non foi pero que nos alterou a o ritmo da cociña. Un merengue que houbo que repetir porque na cociña ás veces non sae todo á primeira. Un reloxo que non paraba de avanzar. 

Pero onde hai ganas hai esperanza. 

E rescatamos un trociño de masa follada.
E o segundo intento co merengue luciu brancura e firmeza.
E montamos a festa con galletas.
E disfrutamos.
E disfrutaron comendo.
E sacamos unha foto que vale un mundo.

Grazas. Grazas a todos e a todas. Doces grazas.



CREMA PASTELEIRA
           
Ingredientes

·         Catro xemas
·         125 g de azucre
·         125 g de nata líquida
·         375 g de leite
·         40 g de Maicena
·         Casca de limón

Preparación

a.   Misturar e quecer nun cazo: leite + nata líquida + metade de azucre + casca de laranxa.

b.    Nun bol, misturar e bater as xemas e ( Maicena + resto do azucre) ata que dobren o seu volume.

c.     Misturar o contido do bol cun pouco de leite do cazo.

d.   Botar todo no cazo co resto do leite (coado previamente) e deixar que espese ao baño María. Remover de seguido para que non se pegue ao cazo.

e.   Cando a crema teña a textura desexada, arrefriala nun recipiente cun papel film transparente por riba da crema para que non colla casca.


Ingredientes ( merengue italiano )
  •         Cantidade de claras = de auga
  •      Triplo de azucre

Preparación

1.    Xarope (azucre + auga) e cocer ata os 120ºC

2.    Montar as claras a punto de neve



3.    Engadir  o xarope (quente) a fío e seguir batendo ata que arrefríe.

RISOTTO DE SENDEIRIÑA E TOMATES SECOS

Repetimos cun novo RISOTTO. Xa fai un par de semanas que cambiamos de grupo e temos que inicialos no mundo do arroz e os cogomelos.
Ata o momento os risottos que elaboramos na nosa cociña foron de nota. 
O RISOTTO é unha variación de RISO, "arroz" en italiano.

"Por más que hemos investigado no hemos podido encontrar el nombre de su inventor, pero si sabemos el año exacto de su descubrimiento, fue en 1.574, también hemos podido averiguar que lo creó un discípulo de Valerio de Flandes, que fue el artista flamenco que hizo las vidrieras del Duomo de Milán. Su historia o leyenda, según la credulidad de cada uno, nosotros nos inclinamos por lo primero, es como mínimo pintoresca y muy acorde con las historias del renacimiento tan dado al esplendor.
Se cuenta que su inventor, un joven italiano, se enamoro de la hija del maestro Valerio, que según cuentan era bellísima, la pidió en matrimonio y se celebró la boda. El novio, aficionado a la cocina, hizo preparar un plato con el que sorprendería a sus invitados, algo sencillo e ingenioso, un arroz coloreado con azafrán, que al ser inocuo no haría perder el sabor de esta gramínea. La idea le vino por utilizar el azafrán para preparar los colores, los amarillos y los tostados, en realidad lo que hizo fue decorar un plato, pero los comensales quedaron maravillados al ver unas impresionantes fuentes llenas de unas pepitas de oro como la que llevan los ríos, siendo desde entonces el colorante ideal para el arroz."

Fonte: http://laprendizdechef.blogspot.com.es/2009/03/origen-del-risotto.html




























RISOTTO DE SENDEIRIÑA E TOMATES SECOS
           
Ingredientes

·         250 g de arroz arborio
·         400 g de sendeiriña
·         50 g de tomates secos en aceite de oliva
·         1 cebola
·         1 dente de allo
·         1/2 vasiño de viño branco
·         1L caldo de verduras
·         75 g de queixo parmesano
·          Aceite de oliva
·         50 g de manteiga
·         Sal e pementa
                                              
Preparación

1.   Levamos a ebullición o caldo e reservámolo quente. Hidratamos os         cogomelos.

2.  Sofreímos con tres culleres de aceite a cebola (2´) + o allo picado (1´). + cogomelos hidratados e salteamos ata que evaporen a auga que soltan.

3.    + Arroz. Cociñamos uns minutos. + Viño e tomates secos piacos en tiriñas e reducir uns minutos.

4.   Agregamos caldo quente( 3 vasos), pouco a pouco, e removemos o arroz. Proseguimos a cocción de 16´a 18´ agregando caldo, caciño a caciño, según se vaia evaporando.

5.  Fóra do lume: + manteiga, + queixo. Remexemos e deixamos repousar. Salpementamos lixeiramente. Decoramos cuns poucos tomates e lascas de queixo  e un pouco de ceboliña picada.




mércores, 9 de maio de 2018

BROWNIE

Un BROWNIE. Non faia. Cada vez que elaboramos este suculento postre americano o éxito está asegurado. Foi unha das nosas primeiras receitas cando empezamos a nova etapa de A cociña de Andersen. 

Nós dámoslle un toque particular coa incorporación do queixo cremoso. Esperta curiosidade e debate xa que moitos o confunden coa nata.
Aí o deixamos.






BROWNIES
               
Ingredientes

·         200 g queixo cremoso
·         250 g de azucre
·         2 ovos
·         100 g de manteiga
·         100 g de fariña barutada + ½ sobre de levadura en po
·         3 culleradas de cacao en po
·         Unha culleriña de esencia de vainilla
·         Noces picadas

Ingredientes para a cobertura (opcional)

·         100 g de azucre glas
·         50 g de manteiga
·         1 cullerada de leite
·         2 culleradas de cacao en po
·         50 g de chocolate Postre Nestlé
·         Noces para decorar

Preparación

1.     Bater queixo + 25 g azucre + vainilla

2.     Bater ovos + resto do azucre

3.     Nun cazo, derreter a manteiga + cacao a lume suave.

4.     Engadir á crema de ovo / + (Fariña baturada coa levadura) / + Noces               picadas.

5.     Nun molde “encamisado” ou forrado con papel de forno, botar: ½ capa do         preparado anterior / capa de queixo / resto do preparado.

6.    Ao forno prequecido previamente. A 180º C durante 40-50´. Enfriar no molde    e desmoldar.

7.     Cobertura: 
                     a- Fundir manteiga + leite
     b- Engadir azucre, cacao e chocolate
     c- Estender preparado e decorar coas noces


xoves, 19 de abril de 2018

LASAÑA VEXETAL

Despois dunha receita  doce temos unha receita salgada.
Seguindo esta máxima tocoulle o turno á LASAÑA

Ás veces os vexetais non se ben recibidos nas viaxes gastronómicas e por iso convén metelos si ou si nos pratos elaborados na nosa cociña.
O certo é que non quedou nin a proba. foi como si pasara una galerna polo bandexa da lasaña. Deus, ata un botouse a dar lambetadas no prato. Cousas veredes!




LASAÑA VEXETAL
           
Ingredientes

·         Placas de lasaña de espinacas
·         Pemento verde, amarelo e vermello
·         Champiñón laminados
·         Tomate triturado frito
·         Manteiga
·         Queixo parmesano
·         Perexil
·         Allo
·         Aceite de oliva
·         Sal e pementa

Preparación

1.    Seguir as recomendacións do fabricante para cocer a pasta.

2.    Cocer un pouco a salsa de tomate.

3.  Saltear os champiñóns cun pouco de allo, perexil, pementa, sal  e aceite. E noutra tixola saltear os pementos troceados en xuliana cun chisco de sal

4.   Untar o fondo da bandexa cun pouco de manteiga. incorporar dúas culleradas de salsa de tomate. Colocar unha placa para lasaña + capa de tomate + capa de pementos e champiñóns + un pouco de parmesano relado. Tapar con outra placa  de pasta e así ata acabar os ingredientes.

5.   Rematar cunha placa de pasta, recubrila con salsa de tomate e relar enriba abundante queixo.

6.      Ao forno 20´aprox./ 200ºC. Retirar e servir.


ESCARLATINA, A COCIÑEIRA DEFUNTA



Como Román Casas quería ser un auténtico chef, pediulle aos seus pais un curso de cociña para o seu décimo aniversario, que coincide co Día de Defuntos, a festa dos mortos. E nese día tan especial recibiu un megasusto, un agasallo moi singular, un cadaleito acompañado dun sobre negro onde viñan as instrucións para activar a Escarlatina, unha cociñeira falecida no século XIX que nunca se separa de Lady Horreur, un arrepiante arañón con acento francés. A bordo do mortobús, os tres novos amigos e mais o gato Dodoto viaxarán ao Inframundo, onde os defuntos viven baixo as ordes de Amanito, o tirano que goberna no Alén coa axuda dos funguiños: os seus terroríficos esbirros. Unha ducia de moi gorentosas e larpeiras receitas, as máis sabedeiras do mundo dos vivos e dos mortos, dan paso a cada un dos bocados desta historia de humor macabro que estimula o apetito do lector e a curiosidade polo mundo da cociña.

Título: 
Escarlatina, a cociñei defunta
Autor: 
Ledicia Costas
Ilustrador: 
VÍctor Rivas
Editorial: 
Xerais
Páxs: 
176
Soporte: 
Papel
ISBN: 
 978-84-9914-739-0
        Idade recomendada:  De 11 anos en diante
                 Premios:Premio Merlín de Literatura Infantil 2014 - Premio Fervenzas Literarias ao Mellor Libro Infantil 2014 -Premio Fervenzas Literarias á Mellor Portada de LIX 2014 - Premio Neira Vilas ao mellor libro Infantil e Xuvenil do ano 2014 - Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil, 2015 - Lista de Honra do IBBY, 2016

ESMERALDINA, A PEQUENA DEFUNTA






O Hotel Fantastique está no medio do Salvaxe Oeste. Nas súas cociñas a pequena Esmeraldina é feliz, aprendendo todos os trucos culinarios da man da súa avoa A Tremenda, unha chef de sona mundial. A vida avanza entre pucheiros ata que un andazo de febre escarlatina acaba coa vida da nena. A noticia da súa morte corre como a pólvora entre os habitantes do alén, e empezan a chegar ao hotel defuntos de todas as procedencias, dispostos a instalarse. Esmeraldina necesita aprender a ser unha pantasma de verdade. Para iso contará coa axuda de Lady Horreur, unha peculiar araña francesa que se converterá na mellor mestra e amiga, e Nicotina, unha vaqueira que teima en levala ao seu novo fogar: o Alén Mundo. O Libro de Receitas da Tremenda acompaña esta historia de medo e humor macabro, converténdoa no petisco perfecto para degustar antes ou despois de ler Escarlatina, a cociñeira defunta.



Título: 
Esmeraldina, a pequena defunta
Autor: 
Ledicia Costas
Ilustrador: 
VÍctor Rivas
Editorial: 
Xerais
Páxs: 
224
Soporte: 
Papel
ISBN: 
 978-84-9914-999-8
        Idade recomendada:  De 11 anos en diante
                 Premio:Premio Fervenzas 2016 ao Mellor Libro de Literatura Infantil